ایوب سعیدی

چاقی و افزایش بافت چرب باعث افزایش مقاومت به انسولین از طریق ترشح برخی آدیپوکاین‌ها می‌شوند. گرملین-1 و MIF که عمدتا از بافت چرب ترشح می‌شود با مقاومت به انسولین و چاقی ارتباط معکوس دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات مقاومتی دایره ایی، تداومی و تناوبی با شدت بالا بر روی گرملین-1 و MIF در مردان چاق بود. برای این منظور 44 مرد چاق داوطلب به طور تصادفی به 4 گروه کنترل (11 نفر)، تمرین تداومی (11 نفر)، تمرین تناوبی (11 نفر) و تمرین مقاومتی دایره‌ای ( 11 نفر) تقسیم شدند. تمرینات در 12 هفته و 3 جلسه در هر هفته انجام شد . تمرین اینتروال شدید 6 وهله ی 3 دقیقه ای با شدت 90% حداکثر اکسیژن مصرفی بود. بین وهله های اینتروال 3 دقیقه ریکاوری فعال در شدت 50% حداکثر اکسیژن مصرفی بود. تمرین تداومی شامل 50 دقیقه دویدن با شدت 70% حداکثر اکسیژن مصرفی بود. تمرین مقاومتی دایره ای شامل 50 دقیقه ( 7 دقیقه گرم کردن با شدت 70% حداکثر اکسیژن مصرفی و سپس 3 نوبت 11 ایستگاهی با نسبت کار به استراحت برابر با 40 به 20 ثانیه و بین هر ست یک دقیقه استراحت و 7 دقیقه سرد کردن) بود. ضربان قلب به وسیله ضربان سنج و با استفاده از سرعت آهنگ حرکت در 82% حداکثر ضربان قلب (تقریبا برابر با 70% حداکثر اکسیژن مصرفی با استفاده از سرعت حرکت) حفظ شد. نمونه‌های خونی 48 ساعت قبل از اولین جلسه تمرینی و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین گرفته شد و برای آنالیز شاخص‌ها مورد استفاده قرار گرفت. نتایج: بررسی تغییرات بین گروهی نشان داد که در شاخص‌های گرملین-1 (001/0P<) و MIF (001/0P<) بین گروه‌ها اختلاف معنی دار وجود دارد. . آزمون تعقیبی بونفرونی برای گرملین-1 نشان داد که بین گروه کنترل با گروه‌های تناوبی (048/0P=) و دایره ای (012/0P=) و گروه تداومی با گروه دایره ای (044/0P=) اختلاف معنی داری وجود دارد. اما بین گروه های دیگر اختلاف معنی داری یافت نشد (05/0P>). همچنین آزمون t وابسته کاهش معنی داری را بین داده های قبل و بعد از تمرین در گروه های تداومی (033/0= P) و تناوبی (001/0> P) و دایره ای (001/0> P) نشان داد. آزمون تعقیبی بونفرونی برای MIF نشان داد که بین گروه کنترل با گروه‌های تناوبی (022/0P=) و دایره ای (001/0= P) اختلاف معنی داری وجود دارد. اما بین گروه های دیگر اختلاف معنی داری یافت نشد (05/0P>). همچنین آزمون t وابسته کاهش معنی داری را بین داده های قبل و بعد از تمرین در گروه های دایره ای (005/0= P) و تناوبی (001/0> P) نشان داد بحث و نتیجه گیری: در مطالعه حاضر نشان داده شد که تمرینات ورزشی باعث کاهش گرملین-1 و MIF شده که این تاثیر گذاری در تمرین تناوبی و مقاومتی دایره‌ای بیشتر از تداومی بود.

به نظر می رسد که تمرینات ورزشی همراه با مکمل ها به عنوان یک مداخله غیر دارویی از طریق تغییر در هورمون ها و فاکتورهای التهابی برکاهش وزن و چاقی تاثیر گذار اند. هدف تحقیق حاضر ، بررسی12هفته تمرین تناوبی مقاومتی همراه با مکمل کلرلا ولگاریس روی آدروپین و MANF در مردان چاق بود . در این مطالعه نیمه تجربی 44 مرد چاق داوطلب که در مراکزعمومی و اداری مشغول به کار بودند ودر بازه سنی 23تا32 سال با شاخص توده بدن30 و نسبت دور کمر به قد بیشتر از 5/0مورد مطالعه قرار گرفتند. آزمودنی ها به صورت تصادفی در چهار گروه ، کنترل(11 نفر)، تمرین(11 نفر)، مکمل(11نفر)و تمرین -مکمل (11 نفر) قرار گرفتند. گروه های تمرین 3 جلسه در هفته به مدت 12 هفته تمرین تناوبی مقاومتی به شکل 3 ست 13 تکرار با شدت 60 درصد یک تکرار بیشینه که استراحت بین ست ها به صورت فعال و با شدت 20 درصد یک تکرار بیشینه و تعداد تکرار 15 انجام دادند . گروه مصرف مکمل 1800 میلی گرم کلرلاولگاریس که امل 6 قرص بود ، مصرف نمودند. نمونه گیری خون به صورت ناشتا 48 ساعت قبل و 48 بعد از دوره تمرینی از ورید بازویی دست راست آزمودنی گرفته شد. پس از اطمینان از طبیعی بودن توزیع داده ها ، داده ها به وسیله آزمون واریانس دو طرفه ،آزمون تعقیبی بونفرونی و آزمون T وابسته تحلیل شد)05/0>P). نتایج نشان داد که سطح سرمی آدروپین بعد از 12 هفته تمرین تناوبی مقاومتی همراه با مکمل کلرلاولگاریس افزایش معنا داری داشته است (031/0P=).اما بین گروه های دیگر اختلاف معنا داری یافت نشد(05/0P>).سطح سرمی MANF بعد از 12 هفته تمرین تناوبی مقاومتی کاهش معنا داری یافته است(001/0> P)در نتیجه بین گروه کنترل با گروه‌های تمرین (008/0P=) و تمرین مکمل (001/0> P) و همچنین بین گروه مکمل با گروه تمرین مکمل(041/0P=) اختلاف معنی داری وجود دارد. اما بین گروه های دیگر اختلاف معنی داری یافت نشد (05/0P>).به نظر می رسد تمرین تناوبی مقاومتی همراه با مکمل کلرلاولگاریسمی تواند به عنوان راهکاری برای کاهش وزن بدن و در نتیجه بهبود شاخص ها التهابی برای چاقی باشد، همچنین تمرینات ورزشی منظم و طولانی مدت می تواند به عنوان عامل پیشگیری در چاقی باشد

مقدمه: چاقی یک مشکل عمده و پزشکی در سراسر جهان است و از دلایل اصلی مرگ و میر در بسیاری از کشور‌های توسعه یافته است. چاقی باعث بسیاری از بیماری‌ها از قبیل بیماری‌های قلبی-عروقی, دیابت نوع 2, سرطان, فشار خون بالا و آپنه خواب است.چاقی به عنوان یک بیماری با تغییر سبک زندگی و تغیر رژیم غذایی خیلی توصیه میشود. روش: در این پژوهش 44 مرد چاق داوطلب در بازه سنی 23-32 انتخاب شدند و آزمودنی‌ها به صورت همگن به چهار گروه کنترل(11نفر), مکمل(11نفر), تمرین(11نفر), تمرین مکمل (11نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت 12 هفته تمرین مقاومتی تناوبی که پروتکل تمرین تناوبی مقاومتی انها شامل 8 حرکت بالاتنه و پایین تنه بود را به صورت تناوبی انجام دادند. انجام دادن حرکات به صورت 3 ست 13 تکراری با 60 درصد 1RM , استراحت بین ست ها فعال و با شدت 20 درصد و تعداد تکرار 15 انجام شد. آزمودنی های گروه مکمل 1800 میلیگرم جلبک آلگومد و به صورت 6 قرص (2 قرص یک و نیم ساعت قبل از صبحانه, 2 قرص یک ساعت و نیم قبل از نهار, 2 قرص یک ساعت و نیم قبل از شام )(بر اساس دستور عمل کارخانه) مصرف کردند. گروه دارونما نیز قرص‌های نشاسته همرنگ قرص آلگومد مصرف کردند.نمونه خونی قبل و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین گرفته شد و برای آنالیز شاخص‌ها مورد استفاده قرار گرفت. جهت مقایسه بین گروه‌ها از آزمون آنالیز واریانس دو طرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد و برای تغییرات درون گروهی از T همبسته در سطح معنی داری (05/0>P ) استفاده گردید.بررسی تغییرات بین گروهی بین گروهی نشان داد که در شاخص PCSK-9 و LEAP2 اختلاف معناداری وجود دارد. (05/0>P ). نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان داد که تمرین تناوبی مقاومتی و مکمل الگومد به تنهایی باعث کاهش PCSK-9 و LEAP-2 شدکه این بهبود در گروهی که تمرین و مکمل را به طور همزمان مصرف کرده بود, بیشتر بود.

مقدمه: افزایش نیاز‌های بدنی در ورزش‌های رزمی ورزشکاران را ملزم به انجام تمرین نزدیک به حداکثر توان می‌کند و باتوجه به جنبه رقابتی و مبارزه مستقیم و مداوم باعث می‌شود که ورزشکاران بیشتر در معرض آسیب قرار گیرند.آسیب عضلانی ناشی از ورزش(EIMD) در طی مسابقات ورزشی و برنامه‌های تمرینی رخ می‌دهد که یک موضوع رایج در پزشکی ورزشی می‌باشد. ورزشکاران اغلب پس از شروع یک تمرین جدید یا با افزایش شدت تمرین،EIMD را تجریه می‌کنند که باعث درد و تورم، ناتوانی و کاهش موقت عملکرد و کیفیت تمرین و افزایش رادیکال‌های آزاد می‌گردد. در مورد مصرف مکمل آب چغندر قرمز مطالعات متناقضی وجود دارد. هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر مصرف 2 هفته مکمل آب چغندر قرمز بر شاخص‌های سرمی ( کراتین کیناز، لاکتات دهیدروژناز و میوگلوبین) تکواندوکاران بود. روش‌ها: از میان تکواندوکاران مرد، 20 نفر با میانگین سنی174/4 ± 95/21 به صورت هدفمند انتخاب و سپس به شکل تصادفی به دو گروه 10 نفری تمرین-مکمل آب چغندر و تمرین-دارونما تقسیم شدند. آزمودنی‌ها مکمل آب چغندر را به مدت 2 هفته، روزانه در 2 وعده 150 میلی‌لیتری مصرف کردند. گروه دارونما به همان میزان از ترکیب آب و 3 گرم در هرلیتر عصاره چغندر قرمز همراه رنگ خوراکی استفاده کردند. پروتکل تمرینی در طول دوره مکمل یاری شامل سه جلسه در هفته تمرینات روتین باشگاهی بود ، سپس یک جلسه تمرینات منتخب پژوهشگر را در 3 ست با 15 تکرار و 1 دقیقه استراحت در بین هر ست انجام دادند. برنامه منتخب شامل: 10 دقیقه گرم کردن عمومی( متشکل از حرکات پویا،دویدن آهسته و تمرینات کششی)، پرش سارجنت، شنای کوهنوردی، پرش جفت پا روی سکو، حرکت برپی، شکم دوچرخه و میت زنی سرعتی در بین هر ست بود. خون‌گیری در 3 نوبت، 48ساعت قبل شروع تحقیق،2 ساعت و 48 ساعت بعد از جلسه تمرینی منتخب و بعد از 8-10 ساعت ناشتایی به منظور ارزیابی شاخص‌های کراتین کیناز، لاکتات دهیدروژناز و میوگلوبین اخذ شد. یافته‌ها: در گروه تجربی پس از مداخله،کراتین کینازدر 2 ساعت (007/. P₌) و 48 ساعت( 019/. (P₌ پس از آزمون نسبت به گروه دارونما کاهش معنادار داشت.همچنین کاهش معنادار لاکتات دهیدروژناز(023/.P₌ ) در 48 ساعت پس از پروهش در گروه با مصرف مکمل آب چغندر نسبت به پیش آزمون گردید و همچنین میوگلوبین در2 ساعت (011/.P₌ ) و 48 ساعت (033/.(P₌ پس از آزمون بطور معناداری در گروه مکمل کاهش یافت. اما در گروه دارونما این شاخص‌ها تغییرات معناداری نداشتند (05/. P₌˂ ). نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر نشان داد که انجام برخی فعالیت های شبیه سازی شده رشته تکواندو باعث آسیب عضلانی می‌گردد و مصرف مکمل آنتی اکسیدانی آب چغندر قرمز می‌تواند باعث کاهش شاخص‌های سرمی آسیب عضلانی ناشی از ورزش نظیر کراتین کیناز، لاکتات دهیدروژناز و میوگلوبین گردد.